تاثیر مشکلات جفت بر خطر بیش فعالی
20 مهر 1405

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که خطر ابتلای کودک به اختلال نقص توجه (بیش‌فعالی) ممکن است از دوران جنینی آغاز شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، محققان اخیراً گزارش دادند که سلامت جفت مادر باردار در اواخر دوران بارداری با افزایش خطر ابتلا به اختلال بیش فعالی مرتبط به نظر می‌رسد.

به‌ طور مشخص، پژوهشگران دریافتند که سطوح پایین‌تر پروتئینی به نام «فاکتور رشد جفتی» (PlGF) در دوران بارداری، با احتمال بیشتر تشخیص اختلال بیش فعالی در کودک در مراحل بعدی زندگی مرتبط است.

«سرنا گوموس‌اوغلو»، محقق اصلی این پژوهش و استادیار روان‌پزشکی و زنان و زایمان در دانشگاه آیووا، گفت: «این مطالعه بر شواهد موجود مبنی بر اینکه خطر اختلالات تکامل عصبی از دوران جنینی آغاز می‌شود، می‌افزاید و نشان می‌دهد که جفت ممکن است نقش مهمی در شکل‌گیری پیامدهای تکامل عصبی ایفا کند.»

گوموس‌اوغلو در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «این یافته احتمال هیجان‌انگیزی را مطرح می‌کند که عواملی مرتبط با بارداری و سلامت مادر، مانند PlGF، ممکن است اطلاعاتی درباره نحوه تکامل مغز نوزاد نیز در اختیار ما قرار دهند.»

اختلال بیش فعالی، اختلالی است که در توانایی کودکان برای تمرکز، توجه و تفکر پیش از انجام کارها اختلال ایجاد می‌کند.

برای انجام این مطالعه، پژوهشگران از نمونه‌های خونی ذخیره‌شده مربوط به ۱۷۶ بارداری استفاده کردند تا سطح PlGF را که پروتئینی تولیدشده توسط جفت است، بررسی کنند. سطوح پایین PlGF به عنوان یک نشانه هشداردهنده شناخته‌شده برای عوارض بارداری، از جمله پره‌اکلامپسی (فشارخون بارداری)، محسوب می‌شود.

سپس این تیم پژوهشی سطوح PlGF را با تشخیص‌های بعدی اختلال بیش فعالی در کودکان حاصل از این بارداری‌ها مقایسه کردند.

جفت اندامی موقت است که در دوران بارداری در رحم زن تشکیل می‌شود و وظیفه تأمین اکسیژن و مواد مغذی برای جنین در حال رشد را از طریق بند ناف بر عهده دارد.

به نظر نمی‌رسید که سطوح PlGF در سه‌ماهه‌های اول و دوم بارداری با خطر اختلال بیش فعالی مرتبط باشد، اما این وضعیت در سه‌ماهه سوم تغییر کرد.